9 september – Op zee

Vanmorgen staan we met een aantal vragen op. Ons schip heeft Madeira pas na middernacht kunnen verlaten, dus meer dan zeven uur na het geplande vertrek. De afstand tot Tanger bedraagt niet minder dan 590 zeemijlen, dat is meer dan de afstand van de Azoren naar Madeira. Normaal hadden we maandagmorgen in Tanger moeten aankomen, waar excursies naar Tanger en Tetouan op het programma stonden, want de boot zou ’s namiddags alweer verder varen naar Barcelona. Maar zoals het met een vliegtuig of met de auto ook soms gebeurt, tegen onverwachte externe omstandigheden kan je niks beginnen. Doordat de pijpleiding in de haven van Funchal defect was, moest de brandstof met vrachtwagens aangevoerd worden. Die moesten heen en weer rijden tussen onze boot en de grote reservoirs die op 15 km afstand lagen. Door het oponthoud in Madeira is de achterstand niet meer in te halen, dus beslist All Ways om maar meteen koers te zetten naar Barcelona. De teleurstelling bij de passagiers die een excursie naar Tanger of  Tetouan geboekt hadden is groot, en  uiteraard krijgen zij alles terugbetaald.

Dat betekent wel dat we nu drie dagen op volle zee zitten en de aankomst in  Barcelona nu voorzien is voor woensdagmorgen. Gelukkig staan er weer tal van activiteiten op het programma om de passagiers bezig te houden. Bovendien is het weer prachtig op het dek, we moeten niet onderdoen voor het Belgische weer. De zonnebaders, lezers, vogelspotters en terrasjesgenieters, ze treffen mekaar allemaal op het dek. En daar is opnieuw even opschudding, want voor de derde keer deze reis zien we het gespuit van een walvis, ditmaal aan stuurboord. Deze keer gaat het om een potvis. En de twee happy hours per dag, met iedere dag andere cocktails liggen nog altijd goed in de markt.

Dirk De Prins geeft zijn eerste conférence

Dirk De Prins geeft zijn eerste conférence

Vandaag geeft Dirk De Prins zijn eerste culinaire conference en die gaat over de voeding die ons via de Atlantische Oceaan bereikt heeft, met name de Amerikaanse planten en gewassen die door de eeuwen heen een vaste plaats hebben gevonden in onze eetgewoonten. De aardappel is natuurlijk de bekendste, maar daarnaast heb je ook de paprika,  de cacao, vanille, tomaten, bonen. Ook de kalkoen komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. Maar omdat het tijdens de 16e eeuw  in Europa de mode was dat alle heerlijke exotische nieuwigheden uit het Oosten moesten komen, werd dit dier als komende van Calcutta aan de man gebracht, vandaar de naam kalkoen. Niets was echter minder waar en toen de kalkoen later ook in Indië terechtkwam, noemde men hem daarom gewoon Peru, een naam die dichter bij de waarheid komt.

Onze Indische kok George kan er eens goed mee lachen, maar die man lacht dan ook altijd. Vandaag

De laatste loodjes wegen het zwaarst. Na een week is de puzzel bijna af.

geeft zijn collega en naamgenoot, de Filippijn George Escolano trouwens een demonstratie figuurtjes maken in marsepein. We hebben al enkele mooie exemplaren bij het lunchbuffet zien staan, maar vandaag toont hij de passagiers hoe hij tot dit soort kunstwerkjes komt.

Alle dansen zijn ondertussen bijna de revue gepasseerd, maar met Spanje op onze route kan de flamenco natuurlijk niet ontbreken, iets waarin onze danseres Salomé goed bedreven is. Benieuwd of passagier Roel na de tango, de salsa en merengue ook deze dans onder de knie krijgt. Alle artiesten op het schip komen vanavond nog eens in actie tijdens een gemeenschappelijke Variety show, maar de klapper van de avond is toch het

Passagiers Annie, Kristien en Roel volgen flamencoles

magnifiek buffet om 23 uur. Vooraleer een hapje te nemen kunnen de passagiers eerst filmen en foto’s nemen, want de presentatie van dit eetfestijn is even belangrijk als het eten zelf. Het is de ogen uitkijken, want zoals je weet zijn de ogen steeds groter dan de buik!

Veel belangstelling voor het buffet magnifique

De commentaren zijn afgesloten