30 juli 2012 – Geiranger

We zitten nu een stukje noordelijker en dat merk je vooral ’s avonds. De zon wil graag gaan slapen, pas rond elf uur gaat ze onder en om vijf uur is ze weer present. Deze ochtend vallen de motoren van de Athena om 7 uur stil. We dobberen in de baai van Geiranger, een van de langste en mooiste fjorden van Noorwegen, geklasseerd als werelderfgoed door de Unesco.  Ze is 16 km lang en op bepaalde plaatsen 250 meter diep. Het blijft indrukwekkend om tussen de steile rotsmuren door te varen. De Athena lijkt slechts een nietig insectje…

7 zusters

Geirganger is een klein centrum aan het einde van de fjord. In de winter wonen er amper 200 mensen. In de zomer groeit dat aantal tot 800. Toch is het er redelijk druk, want het is the place to be in Noorwegen. Op piekmomenten vinden 6000 toeristen hun weg naar deze plek.  De omgeving is prachtig. Heel bekend bij sportieve automobilisten en motards is de adelaarsroute, een weg met 11 haarspeldbochten en een stijgingsgraad van 10%. Wanneer we wegvaren krijgen we een magnifiek uitzicht op de waterval de ‘7 zusters’. Op een waterval meer of minder kijkt men in Noorwegen niet, maar deze is toch speciaal. Zeven waterbanen storten zich zusterlijk naast elkaar, 300 meter diep recht de fjord in.

Bruine kaas

Naast fruitteelt -deze streek produceert bijna de helft van alle Noordse aardbeien en frambozen- is landbouw een belangrijke bron van inkomen.  Wij bezoeken een boerderij in Norddal. Het is een complex van een twintigtal eenvoudige huisjes met grasdak, waarvan een aantal ook als vakantiewoning worden verhuurd.  De wortels van deze site gaan terug tot de Vikingtijd. De laatste 300 jaar is het een zomerboerderij. Een aantal overtuigde vrijwilligers maakt er nog op ambachtelijke wijze geitenkaas. Grote specialiteit is de ‘brunöst’, een bruine harde kaas met karamelsmaak. Die verkrijgt men door eerst het witte stremsel van de melk af te scheppen, en de rest 7 tot 8 uur te laten koken, waardoor de lactose in de melk gaat karamelliseren.  Het is inderdaad een delicatesse!

Keuken in actie

Die kaas is één delicatesse, maar aan boord krijgen we elke dag véél delicatessen geserveerd die bovendien mooi worden gepresenteerd. Kok Edwin laat ons genieten van zijn snijkunst. In een mum van tijd tovert hij bloemen en dieren uit een watermeloen en ananas. Hoe het keukenteam er in slaagt om in een beperkte ruimte telkens opnieuw voor meer dan 300 passagiers à la carte te koken, is voor velen een raadsel.  Tot vanavond…want om 23 uur zet chef George de deuren van zijn keuken open en kunnen we een blik achter de schermen werpen. En proeven natuurlijk!

 

  1. 01/08/2012 Anais

    Hallo Monique en Godelieve, lees hier altijd het commentaar, en volg de reis, moet heel mooi en indrukwekkend zijn. Hoop dat jullie veel fotos genomen hebben.
    Hier ook nog zonnig maar vandaag terug heel warm. Groetjes tot binnenkort.

  2. 01/08/2012 Stefan

    Hoi Guy, Gonda en andere ‘buntenaren’,

    Het ziet er allemaal fantastisch uit; de natuur (al is het verdwijnen van de gletsjers wel triest), het lekkere eten, het gezelschap en de activiteiten!
    Geniet maar verder!
    Alles OK aan het thuisfront.

    Groeten,
    Stefan.

Laat hier uw bericht achter :

*verpliche velden

Contrôle anti-robots : veuillez remplir le champ ci-dessous avant de déposer votre avis *